thumb|Grosz krakowski. Kopia bita z mosiądzu. Awers. thumb|Grosz krakowski. Kopia bita z mosiądzu. Rewers. Grosz krakowski zwany później groszem polski, groszem litewskim – srebrna moneta polska, wprowadzona przez Kazimierza Wielkiego w 1367 roku.
Wzorowana na groszu praskim zarówno co do wartości, jak i typologii. Na awersie widniała korona i napis w podwójnym otoku: KAZIMIRVS PRIMVS DEI GRATIA REX POLONIE. Rewers zdobił orzeł otoczony napisem GROSI CRACOVIENSESS.
Wprowadzenie grosza krakowskiego wiązało się z przeprowadzaną przez króla reformą monetarną. W zjednoczonym po rozbiciu dzielnicowym państwie znajdowały się w obrocie rozmaite monety, bite według różnorodnych stóp menniczych. Ogólnokrajowy zasięg posiadały jedynie grosze praskie. Kazimierz zdawał sobie sprawę, że jego grosz nie ma szans konkurować z czeską monetą, której dominacja opierała się obfitych złożach srebra w Kutnej Horze. Grosze krakowskie były bite ze względów prestiżowych krótko i w niewielkich liczbach, gdyż emisja była nieopłacalna. Dla utrzymania podobnej zawartości srebra (a więc i wartości) jak w groszu praskim, pozyskiwano surowiec z drogiego złomu srebrnego.