W niektórych przypadkach dowodzili oni co najwyżej pododdziałami w składzie kompanii lub batalionów. Legioniści przeszkoleni wojskowo tworzyli również bataliony marszowe, które uzupełniały bataliony polowe znajdujące się na zapleczu frontu.
Początkowo żołnierze Legionów Wschodnich nosili głównie mundurów Armii Czerwonej z odprutymi odznakami. W późniejszym okresie dostali mundury niemieckie Wehrmachtu z dystynkcjami i innymi odznakami wprowadzonymi w 1942. Były to specjalne odznaki stopni noszone na kołnierzu i naramiennikach. Środek dystynkcji był w kolorze czerwonym lub kolorze kołnierza. Wokół dystynkcji wprowadzono wypustkę w różnych kolorach odmiennych dla każdego Legionu: Turkmeńskiego – błękitną, Azerbejdżańskiego – jasnozieloną, Gruzińskiego – zieloną, Armeńskiego – złotożółtą i Północnokaukaskiego – brązową. Nad prawą górną kieszenią bluzy munduru nosili – zamiast standardowego orła ze swastyką – specjalną odznakę w formie szarego rombu ze swastyką w środku. Z obu stron rombu znajdowały się 3 poziome paski. Od 29 kwietnia 1943 r. zastąpiono ją orłem Wehrmachtu.