James Ewell Brown Stuart (ur. 6 lutego 1833 w , zm. 12 maja 1864 w Richmond) – amerykański generał, dowódca kawalerii Skonfederowanych Stanów Ameryki podczas wojny secesyjnej. Od pierwszych liter imion nazywano go Jeb.
Rodzina i edukacja Syn Archibalda Stuarta i Elizabeth Stuart (z domu Pannill). Urodził się na rodzinnej plantacji , położonej blisko granicy Wirginii i Karoliny Północnej. Był ósmym z jedenaściorga dzieci i najstarszym spośród pięciu synów, którzy dożyli wieku dojrzałego. Jego ojciec, weteran wojny 1812, zajmował się adwokaturą i polityką. Przez pewien czas zasiadał w zgromadzeniu stanowym Wirginii oraz w Izbie Reprezentantów. Natomiast matka Jeba była osobą bardzo religijną, zarazem mającą zmysł do interesów.
Do czternastego wieku życia edukacją Jeba zajmowała się w domu matka i prywatni nauczyciele. Następnie został posłany do szkoły w Jacksonville, a potem trafił do Emory and Henry College. W 1850 wstąpił do Akademii Wojskowej w West Point. Jak niekiedy się przyjmuje, nauka nie szła mu tam najlepiej. Opinia ta nie do końca jest słuszna. Stuart ukończył akademię z lokatą trzynastą na czterdziestu sześciu kadetów, a z przedmiotu taktyka kawalerii był dziesiąty. Z kolei z inżynierii zajął miejsce dwudzieste dziewiąte, co wynikało z braku uzdolnień w dziedzinie rysunku technicznego.