Społeczeństwo węgierskie jest jednak przy tym (oraz tradycyjnie było) o wiele bardziej otwarte, co dotyczy także terenów zamieszkanych przez mniejszość węgierską w południowej Słowacji, gdzie aktów nietolerancji pojawia się znacznie mniej, przyzwolenie na mieszane małżeństwa jest o wiele wyższe, zaś integracja o wiele dalej posunięta.
Z drugiej strony Romungrzy często spotykają się z wieloma przejawami nieakceptacji ze strony innych romskich grup we wspomnianych krajach. Zdarza się bowiem, iż społeczności, wśród których rozumienie zasad romanipen pozostało bardziej ortodoksyjne, nie traktują Romungrów w ogóle jako członków wspólnego narodu, uważając ich bądź za osobną grupę etniczną, bądź za Romów „gorszego rodzaju”. Niewątpliwie ten właśnie stosunek stał się powodem, iż nazwa tej grupy nabrała znaczenia pejoratywnego, tak bowiem używali jej np. Kełderasze i Lowarzy, nazywając Romungrami nie tylko osiadłych i zasymilowanych Romów węgierskich, lecz również wszystkich innych, których napotkali podczas swych dalekosiężnych wędrówek w XIX wieku (np. członków społeczności Polska Roma).