Mimo bowiem iż od tamtej pory Romungrzy uczestniczą w ogólnym życiu węgierskiego społeczeństwa, zajmują w nim pozycję najgorzej sytuowaną materialnie, należąc do najniższych, marginalizowanych jego warstw, boleśnie dotkniętych kolejnymi przemianami społeczno-gospodarczymi okresu komunizmu oraz transformacji, szczególnie biedą i bezrobociem.
Dane dla roku 2000 podają, iż 40% węgierskich Romów żyje poniżej poziomu ubóstwa, zaś zatrudnienie wśród nich wynosi 26%, co jawi się znacznym spadkiem w stosunku do ponad 80% pracujących w początku lat 90. Mimo to, w porównaniu z większością pozostałych grup romskich, Romungrzy charakteryzują się najwyższym stopniem integracji z resztą społeczeństwa, zaś ich struktura zawodowa w największym stopniu przypomina ogólną strukturę zatrudnienia kraju zamieszkania, co sprawia, że można wśród nich spotkać zarówno niewykwalifikowanych robotników czy rolników, jak i duchownych, uznanych naukowców czy artystów.