Teofil Biela (ur. 13 marca 1898 w Zaborzu, zm. 6 września 1939 w obozie pod Nieborowicami) – polski działacz niepodległościowy, powstaniec śląski, działacz i przewodniczący lokalnych organizacji narodowych, kawaler Orderu Virtuti Militari, naczelnik okręgowy gminy Czuchów–Czerwionka.
Życiorys Urodził się 13 marca 1898 w ówczesnym powiecie zabrskim prowincji śląskiej, w rodzinie górnika Jana i Ludwiny z domu Siwica. Ukończył siedmioklasową szkołę powszechną w Czuchowie, a następnie przez trzy lata uczył się w Szkole Dokształcającej. Po zakończeniu nauki rozpoczął pracę w kopalni Dubensko jako monter ślusarski. Wstąpił do Zjednoczenia Zawodowego Polaków, za co został zwolniony z kopalni. Powrócił więc do pracy na poczcie, gdzie pracował do 1918, kiedy to wcielono go do armii niemieckiej. Wrócił w 1919 i natychmiast wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska i Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Brał czynny udział we wszystkich trzech powstaniach śląskich.