Równolegle do produkcji wszedł wzmocniony model A-152, przeznaczony do szkolenia i treningu w akrobacji podstawowej.

Równocześnie z rozpoczęciem produkcji w fabryce w Stanach Zjednoczonych, 1978 roku wprowadzono ten model do produkcji licencyjnej w firmie Reims Aviation we Francji, nadając mu oznaczenia F-152 / FA-152. Produkcja licencyjna zakończyła się w 1986 roku.

Różnice pomiędzy C150/C152 Konstrukcja płatowca modelu 150 i 152 jest bardzo podobna, istnieje jednak kilka istotnych różnic. Najbardziej zauważalną jest powiększony statecznik pionowy, którego wydłużona owiewka w modelu 152 sięga tylnych okien kabiny pasażerskiej, oraz kształt osłony silnika. Kolejną różnicą w wyglądzie zewnętrznym jest widoczne za śmigłem koło napędu paska alternatora. Istotną technicznie różnicą jest również napięcie w instalacji elektrycznej, które w modelu 150 wynosi 14V, a w modelu 152 28V (akumulatory odpowiednio 12V i 24V).

Wersje 152 Podstawowa wersja napędzana silnikiem Lycoming O-235-L2C o mocy 110 koni mechanicznych. Zbudowano 6628 egzemplarzy. Produkowano również wersję wyposażenia „152 II” z rozbudowaną awioniką umożliwiającą wykonywanie lotów IFR. Wersja 152 uzyskała certyfikat typu w roku 1977 i była produkowana w latach 1978-1985.