St. James’s Palace (Pałac św. Jakuba) – jeden z najstarszych pałaców w Londynie. Znajduje się przy ulicy Pall Mall, w pobliżu Parku św. Jakuba, w dzielnicy City of Westminster. Stanowi najstarszą część kompleksu budynków dworu królewskiego położonych w tej części miasta. Nadal jest używany przez rodzinę królewską i podległych jej urzędników, w związku z czym pozostaje niedostępny dla turystów.
Historia Pałac został zbudowany na polecenie króla Henryka VIII. Osoba patrona została przejęta od działającego w tym miejscu do 1532 szpitala dla trędowatych. Wzniesiono go w czerwonej cegle w tzw. stylu tudorskim, stanowiącym ostatnią chronologicznie odmianę angielskiego gotyku. W pałacu często przebywała Maria I Tudor, gdzie zresztą zmarła 17 listopada 1558. W 1698, po doszczętnym strawieniu przez pożar Pałacu Whitehall, Pałac św. Jakuba stał się główną londyńską rezydencją monarchów i zarazem centralnym ośrodkiem brytyjskiej machiny administracyjnej. W czasie rządów Olivera Cromwella został zamieniony na koszary, lecz Karol II przywrócił mu pierwotną funkcję i stworzył w pobliżu efektowny park. Na tle innych siedzib europejskich monarchów uważany był za obiekt bardzo skromny, wręcz niegodny brytyjskiej potęgi (w tym tonie opisywał go m.in. Daniel Defoe).