Władze diecezjalne dostrzegając duże zdolności młodego kapłana powierzyły mu obowiązki proboszcza w parafii św. Wojciecha w Radzionkowie. Pełnił ten urząd od 20 sierpnia 1904 r. do 23 maja 1911 r. Za krytykę hrabiego Henckla von Donnersmarck został przeniesiony i został proboszczem w Mokrem. Od 1912 do 1925 r. pełnił obowiązki kuratusa należącej do parafii bielszowickiej gminy kościelnej w Kończycach. W 1922 ponownie został mianowany proboszczem w Radzionkowie.
Ksiądz Knosała aktywnie wspierał Chrześcijańską Demokrację, która miała silne oparcie w Stowarzyszeniu Mężów Katolickich. Miała ona również silne oparcie w znacznej części duchowieństwa śląskiego. Krytykował natomiast Sanację i odmawiał odprawiania nabożeństw w intencji Józefa Piłsudskiego. Podobnie czynili także m.in. proboszczowie Michał Lewek z Tarnowskich Gór i Konstanty Twórz z Tarnowic. Wszystkie te działania powodowały częste ataki na ks. Knosałę na łamach prasy popierającej Piłsudskiego. Gazeta codzienna "Polska Zachodnia" częstokroć wzywała do zdymisjonowania go z funkcji proboszcza, bojkotu jego książek, czy do uczęszczania na msze innych kapłanów.