Meir Ezofowicz – powieść Elizy Orzeszkowej. Utwór ukazuje socjologiczny obraz małego żydowskiego miasteczka na wschodzie dawnej Polski.
Utwór posiada cechy sagi – opowieść skonstruowana jest wokół rodzinnej legendy - co parę pokoleń w rodzinie Ezofowiczów rodzi się człowiek sprawiedliwy, o sercu przepełnionym miłością do rodzaju ludzkiego.
W zbieraniu materiałów do powieści pisarce pomagali polscy Żydzi: Leopold Méyet i Mathias Bersohn. Początkowo powieść ukazywała się w odcinkach na łamach tygodnika "Kłosy". Ilustrowana była drzeworytami wykonanymi na podstawie rysunków Elwiro Michała Andriollego.
Powieść została przetłumaczona na wiele jezyków. Pierwsze wydanie francuskie w przekładzie Władysława Mickiewicza ukazało się w 1887 w Paryżu pod tytułem Histoire d'un juif.
Fabuła utworu Akcja utworu dzieje się w Szybowie, fikcyjnym żydowskim miasteczku na Białorusi. Mieszkają tam dwie wpływowe rodziny: ród Ezofowiczów i ród Todrosów.