Publicznie prezentuje poglądy prorosyjskie i antyzachodnie.
W 1998 i 2002 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Od listopada 2002 do lutego 2005 pełnił funkcję wicepremiera w pierwszym rządzie Wiktora Janukowycza. Ponownie zajmował to stanowisko od sierpnia 2006 do grudnia 2007 w drugim gabinecie tego premiera. W 2007 i 2012 po raz kolejny był wybierany do parlamentu. W 2006 został wybrany deputowanym do Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Krymu. 11 marca 2010 po raz kolejny wszedł w skład rządu jako minister edukacji i nauki w gabinecie Mykoły Azarowa. W drugim rządzie tego premiera 24 grudnia 2012 został dodatkowo ministrem młodzieży i sportu, sprawował ten urząd do 23 lutego 2014.
W trakcie rosyjskiej inwazji na Ukrainę z 2022 został objęty postępowaniem karnym dotyczącym zdrady stanu, dokonano wówczas zabezpieczenia jego majątku. W 2023 odebrano mu ukraińskie obywatelstwo.