thumb|300px|Podominikański kościół św. Jakuba dzisiaj
Klasztor Dominikanów – konwent zakonny istniejący w Raciborzu w latach 1258–1810.
Historia Dokument założycielski klasztoru został wydany 14 kwietnia 1258 roku przez księcia Władysława, który ufundował klasztor w imieniu swoim, swojej matki Wioli i nieżyjącego brata Mieszka Otyłego, zmarłego 22 października 1246 roku. W Raciborzu w owych czasach obradowała kapituła toteż przy wydawaniu dokumentu założycielskiego było obecnych wielu rycerzy, osób duchownych i świeckich, m.in. palatyn opolski komes Mroczek, notariusz Godhard, kasztelanowie Opola, Mikołowa i Siewierza, wójt raciborski Gottschalk, a przede wszystkim biskup wrocławski Tomasz I, który złożył swoją pieczęć pod dokumentemAugustin Weltzel, Geschichte der Stadt und Herrschaft Ratibor, Zweite, umgearbeitete und vermehrte Auflage, Ratibor 1881, s. 780.G. Hyckel, Geschichte der Stadt Ratibor, I. Teil, Frühzeit bis 1336, Ratibor b.r., s.11.. W dokumencie widnieje zapis, że dla zakonu miał być postawiony dom przy kościele św. JakubaZapis ten wskazuje na to, że kościół istniał jeszcze przed powstaniem klasztoru.. Książę oddał w ręce dominikanów pożytki i dochody z odnogi rzeki Psinki wraz z młynem oraz należne mu daniny od ław rzeźniczych. Natomiast cech rzeźników dostarczał także łój do wiecznej lampy kościoła św.