Opinie Stubenraucha podkreślają, że Srebrne Wzgórze koło Wolina było umocnieniem czasów słowiańskich i częściowo jest nim do dziś oraz że prawdopodobnie mogło służyć jako Jomsburg; ogrody pomiędzy miastem Wolin a wzgórzem srebrnym były terenem podmokłym, który w przeszłości wyschnął i nadaje się zarówno jako port wikingów, jak i port handlowy; miasto Wolin nie zmieniało swojego zasięgu od dawna; Wolin, Julin i Vineta to tożsame miejsca, a kopce grobowe odkryte na wzgórzu Wisielców koło Wolina są nordyckie i wikingów.
W późniejszej tradycji pisarskiej wokół relacji o Winecie narosło wiele legend. Pojawił się motyw pochłonięcia Winety przez morze jako kary za przewinienia mieszkańców i wyłanianiu się od czasu do czasu ruin Winety z głębin morskich. Legenda o Winecie jest tematem opery Feliksa Nowowiejskiego Legenda BałtykuJan Boehm, Feliks Nowowiejski. 1877-1946. Zarys biograficzny. Olsztyn. Wydawnictwo „Pojezierze” 1977, s. 100–102.
Zobacz też Barth Truso Atlantyda Jomsborg
Przypisy
Bibliografia
Ryszard Kiersnowski: Legenda Winety. Studium historyczne. Kraków 1950.
Tadeusz Zieliński: Wineta, w: „Gazeta Polska” 1937, nr 388.
Linki zewnętrzne Legendarne Miasto Wineta
Kategoria:Mityczne krainy Kategoria:Osady dawnych Słowian Kategoria:Grodziska w Niemczech Kategoria:Historia Wolina