Następnie orkiestra odegrała kolejny utwór Moniuszki, a zgromadzony tłum rozpoczął składanie kwiatów pod pomnikiem.

W październiku 1916 nazwę skwer Konstantynowski, na którym znajdował się monument, zmieniono na skwer Adama Mickiewicza.

W grudniu 1944, w trakcie burzenia Warszawy przez Niemców po upadku powstania warszawskiego, niemieccy żołnierze wysadzili pomnik w powietrze. Po wycofaniu się Niemców z Warszawy w styczniu 1945 zabezpieczono jego zachowane fragmenty leżące w ruinach. Fragment rzeźby przedstawiający głowę Mickiewicza został wyeksponowany na wystawie Warszawa oskarża w Muzeum Narodowym w Warszawie w maju 1945 jako przykład celowego niszczenia polskiej kultury przez Niemców. Podjęto też decyzję o odbudowie pomnika. Zachowane szczątki i przedwojenna dokumentacja posłużyły jako wzory do jego rekonstrukcji. Kopię odlewu wykonał Jan Szczepkowski przy współpracy Józefa Trenarowskiego. Odlew wykonała firma Braci Łopieńskich. Odtworzono także cokół i ogrodzenie. Monument został odsłonięty ponownie 28 stycznia 1950 przez Bolesława Bieruta na zakończenie jubileuszowego Roku Mickiewiczowskiego. W czasie rekonstrukcji pomnika nie przywrócono czterech zniczy, które znajdowały się w narożach balustrady u podnóża monumentu. Prace nad ich odtworzeniem rozpoczęły się w 1978.