Alfred Jagucki (ur. 21 marca 1914 w Kramniku, zm. 28 czerwca 2004 w Dzięgielowie) – polski duchowny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, autor literatury religijnej i teologicznej.
Życiorys Odbył studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1938 został ordynowany na duchownego przez ks. bp. Juliusza Bursche; w 1945 podjął pracę duszpasterską na Mazurach, gdzie był proboszczem w Sorkwitach, później Szczytnie, a w latach 1959-1963 był seniorem (zwierzchnikiem) diecezji mazurskiej. Wskutek szykan służby bezpieczeństwa PRL przeniósł się na Śląsk Cieszyński, gdzie w 1963 r. objął zwierzchnictwo nad parafią ewangelicką w Cieszynie, największą w kraju. Od 1967 był ponadto duszpasterzem Diakonatu Eben-Ezer w Dzięgielowie, kierował także Domem Opieki "Emaus". W 1984 przeszedł na emeryturę.
Zaliczał się do liderów ruchu ewangelizacyjno-misyjnego w Kościele ewangelickim, był członkiem Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce oraz członkiem Rady Synodalnej.