Don’t Leave Me Now – utwór muzyczny brytyjskiego zespołu rockowego Pink Floyd. Pochodzi z wydanej w 1979 roku rockowej opery/albumu koncepcyjnegou The Wall, i – jak większość utworów z tej płyty – napisany został przez ówczesnego lidera grupy, Rogera Watersa.
Kompozycja Utwór jest podzielony na dwie główne części; pierwsza z nich jest raczej nieharmonijna i mało dynamiczna, oparta głównie na ociężałych dźwiękach pianina i pogłosach generowanych przez syntezator. Wokal Watersa ma tu gorzkie i cyniczne brzmienie (podobnie jak w „The Thin Ice”), co w sposób bardzo charakterystyczny podkreśla przesłanie napisanych przez niego, osobistych w wymowie tekstów. Druga część zawiera bardziej emocjonalne, wystosowane z pewną nutą wyrzutu błaganie, jest też przy tym nieco głośniejsza i bardziej dynamiczna. Utwór kończy się odgłosem gwałtownego przeszukiwania kanałów w telewizorze, po czym następuje histeryczny, pełen wściekłości krzyk. Jest to prawdopodobnie najsmutniejsza piosenka na albumie, dobitnie wskazująca na niewierność żony i rozpad związku Pinka, oraz na jego postępującą izolację i degradację psychiczną.