Książęta głogowsko-żagańscy
Książęta głogowscy Konrad Laskonogi (1177–1180/1190)
z wrocławskiego
1248–1273/1274 – Konrad I (syn Henryka II Pobożnego, 1248–1251 współrządca w Legnicy i Głogowa, w wyniku podziału 1251 Głogów, Ścinawa, Żagań) 1273/1274–1309 – Henryk III (syn, w wyniku podziału 1278 Głogów, od 1291 ponownie Ścinawa, od 1294 Oleśnica, Namysłów, od 1296 Przemęcie i Zbąszyniu, od 1304 ponownie Żagań, od 1306 w Wielkopolsce) 1278–1289 – Przemko ścinawski (brat, 1278–1284 Żagań, od 1284 Ścinawa) 1278–1304 – Konrad II Garbaty (brat, 1278–1284 Ścinawa, od 1284 Żagań) 1309–1342 – Henryk IV Wierny (syn Henryka III, 1309–1312 współrządy z braćmi z Konradem i Bolesławem nad całością (z wyjątkiem Głogowa), 1312–1317 z Janem i Przemkiem w wyniku podziału nad Żaganiem i Ścinawą, 1312–1314 z Janem i Przemkiem współrządy księstwem poznańskim, 1317–1321 w wyniku podziału rządy nad Żaganiem i 1318–1321 nad Głogowem, wraz z bratem Przemkiem, 1321 ostateczny podział w wyniku którego książę żagański, od 1329 dziedziczny lennik czeski) 1309–1318 – Matylda brunszwicka (matka, oprawa wdowia na Głogowie) 1312–1363 – Jan (syn, 1312–1317 z braćmi Henrykiem IV i Przemkiem współrządy nad Żaganiem i Ścinawą, 1312–1314 w Poznaniu, od 1317 samodzielny książę ścinawski, od 1329 dziedziczny lennik czeski, od 1363 Ścinawa połączona z