Beals Colemen Wright (ur. 19 grudnia 1879 w Bostonie, zm. 23 sierpnia 1961 w Alton) – amerykański tenisista, zwycięzca mistrzostw USA w grze pojedynczej i podwójnej, mistrz olimpijski.
Kariera tenisowa W 1898 i 1899 roku Wright zdobył dwa tytuły mistrzowskie w rozgrywkach międzyuczelnianych USA.
W 1905 roku wygrał mistrzostwa USA (obecnie US Open) w grze pojedynczej, pokonując w finale obrońcę tytułu, Holcombe'a Warda. Ponadto trzykrotnie przegrywał w finale zawodów, w 1901, 1906 i 1908 roku. W 1910 roku osiągnął finał rundy pretendentów (All Comers) na Wimbledonie.
W grze podwójnej odniósł trzy triumfy w mistrzostwach USA, w latach 1904–1906, a dokonał tego z Holcombem Wardem. Również trzy razy ponosił porażkę w finałowym meczu, w 1901, 1908 i 1918 roku. W 1907 roku był finalistą Wimbledonu, wspólnie z Karlem Behrem.
Od 1899 roku Wright klasyfikowany był w czołowej dziesiątce tenisistów amerykańskich, łącznie przez 11 sezonów.
W 1904 roku, podczas igrzysk olimpijskich w Saint Louis sięgnął po dwa złote medale, w grze pojedynczej i grze podwójnej, w parze z Edgarem Leonardem. Został tym samym drugim leworęcznym triumfatorem tego turnieju.