W porównaniu z okrętami zachodnimi minusem była natomiast mała liczba śmigłowców – cztery, z których jednorazowo mogły startować dwa, z 32 żołnierzami. Start czterech śmigłowców zajmował 20 minut. Poduszkowce desantowe projektu 1206 (kodowe oznaczenie Kalmar), zbudowane w liczbie 18 sztuk, mogły przenosić tylko jeden czołg lub dwa transportery opancerzone lub 112 ludzi. Kutry desantowe projektu 1176 (kodowe oznaczenie Akuła, kod NATO Ondatra) mogły przenosić jeden czołg lub 20 ludzi. Przewidywano też możliwość przenoszenia sześciu szybkich kutrów desantowych proj. 11770 (Sierna), lecz do tego nie doszło.
Okręty były przeznaczone do działania w rejonie Morza Śródziemnego i Oceanu Indyjskiego, gdzie miały być jednym z gwarantów radzieckich stref wpływów. Wszystkie trzy okręty zostały zbudowane w stoczni Jantar w Królewcu, z numerami budowy 101–103. Stępkę pod pierwszy okręt typu „Iwan Rogow” położono we wrześniu 1973 roku. Wodowany został w 1976. Wejście do służby nastąpiło w 1978.