W okresie Gantong (860–874) Xuefeng powrócił do swojego byłego klasztoru na górze Lotosu i następnie wybudował klasztor Guangfu na szczycie Xuefeng (Śnieżny Szczyt) góry Xianggu (Kieł Słonia). Przyciągnął wielką liczbę uczniów, do 1500. W następnym okresie Qianfu (874–878) klasztor został oficjalnie uznany przez władze i mistrz Xuefeng został uhonorowany purpurową szatą i tytułem Prawdziwie Oświecony Wielki Mistrz (zhenjue dashi) (lub Wielki Mistrz Prawdziwego Oświecenia)Te zaszczyty spłynęły na mistrza bowiem jego naukami zainteresowali się wysocy urzędnicy tego regionu Min. Przez nich fama o mistrzu dotarła do samego cesarza i, po sprawdzeniu czy Xuefeng rzeczywiście zasługuje na zaszczyty, mistrz został uhonorowany.. Wszystkie źródła potwierdzają, że chociaż mistrz przyjął wyróżnienia, to w ogóle one na niego nie wpłynęły, do tego stopnia, że odmawiał każdemu zaproszeniu go na dwór cesarski.