Bitwa pod Bagdadem – oblężenie i zdobycie Bagdadu, stolicy kalifatu Abbasydów, przez mongolską armię Hulagu-chana w roku 1258 (656 A.H.).
Kalifat Abbasydów i pojawienie się Mongołów na Bliskim Wschodzie Od IX wieku Bagdad był stolicą kalifatu, teokratycznego państwa rządzonego przez dynastię Abbasydów, które w XIII wieku faktycznie kontrolowało jedynie tereny obecnego Iraku, ale nadal formalnie jego władca sprawował władzę nad wszystkimi muzułmanami, którzy uznawali jego zakorzeniony w kilkusetletniej tradycji religijny autorytet. W ciągu swojej historii Abbasydzi kilkakrotnie stawali się ubezwłasnowolnionymi marionetkami w rękach obcych dynastii sprawujących rzeczywistą władzę, takich jak Bujidzi czy Wielcy Seldżucy, lecz żadna z nich nie ośmieliła się zanegować ani samego istnienia kalifatu, ani tego że jest on związany z rodem Abbasydów. Lecz wraz z pojawieniem się na Bliskim Wschodzie Mongołów Abbasydzi stanęli przed zagrożeniem innego rodzaju, ci ostatni byli bowiem szamanistami, dla których bycie głową muzułmańskiej ummy nie posiadało żadnego szczególnego znaczenia.