czerpali z niego wszyscy twórcy surrealizmu, także m.in. Meret Oppenheim. Surrealiści pisali również listy otwarte, m.in. do papieża, Dalajlamy, rektorów uniwersyteckich. Miały one na celu prowokację intelektualną.
Grupy surrealistyczne istniały, a niekiedy istnieją do dziś również poza Francją, m.in. w Belgii, Wielkiej Brytanii i w dawnej Czechosłowacji.
Ważniejsze manifesty, artykuły, odczyty z lat 1919–1953 1919: Philippe Soupault, Andre Breton: Pola magnetyczne 1920: Tristan Tzara: Manifest o miłości słabej i miłości gorzkiej 1924: A. Breton: Manifest surrealizmu (wydany z prozą poetycką pt. Rozpuszczalna ryba) 1925: List do rektorów uniwersytetów europejskich 1925: Deklaracja Biura Poszukiwań Surrealistycznych 1928: Andre Breton: Surrealizm i malarstwo 1929: Ankieta na temat miłości 1930: A. Breton: Drugi manifest surrealizmu 1932: A. Breton: Funkcja poety 1935: A. Breton: Surrealistyczna sytuacja przedmiotu 1936: Paul Éluard: Definicja 1937: A. Breton: Piękno będzie konwulsyjne albo go wcale nie będzie 1941: A. Breton: Geneza i perspektywy artystyczne surrealizmu 1942: A. Breton: Samoukowie zwani "naiwnymi" 1942: A. Breton: Prolegomena do trzeciego manifestu surrealizmu albo nie 1942: A. Breton: Sytuacja surrealizmu między dwiema wojnami 1953: A.