cynocephalus, co wskazuje, że główną formą hybrydyzacji może być introgresja samców P. anubis. Mieszańce P. anubis x P. cynocephalus występują również sporadycznie w innych miejscach w obszarach kontaktu tych gatunków w Kenii i Tanzanii. Prawdopodobne jest, że P. anubis spowodował zmniejszenie się zasięgu występowania sąsiednich gatunków pawianów. Krzyżowanie się P. anubis z P. papio nie jest znane, ale jest prawdopodobne. Na wolności zaobserwowano nawet krzyżowanie się z Thempithecus gelada.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Papio: „pawian”, od „pawian”; nazwa w nowoczesnej łacinie została zaadaptowana przez Buffona. anubis: w mitologii egipskiej Anubis ( Anoubis, ) był bogiem ściśle łączonym z mumifikacją i życiem pozagrobowym.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 50–70 cm, samców 55–90 cm, długość ogona samic 38–46 cm, samców 41–60 cm; masa ciała samic 14–18 kg, samców 22–30 kg.
Ekologia Zamieszkuje różnorodne siedliska: tereny pustynne, sawanny, stepy i obszary leśne. Jest wszystkożerny, wykazuje duże zdolności przystosowawcze.