Emmeline Pankhurst mawiała, że „argument w postaci rozbitej szyby to najcenniejszy dziś argument w polityce”. Za jej wezwaniem sufrażystki wybijały szyby w oknach polityków, którzy byli przeciwni nadaniu kobietom praw wyborczych. Zarówno Emmeline, jak i jej córki oraz zwolenniczki były często brutalnie aresztowane i trzymane w więzieniu. 16 lutego 1912 roku, na dużym zgromadzeniu zwołanym, by powitać zwolnione po kilkumiesięcznym odosobnieniu kobiety, Emmeline wygłosiła przemowę, tłumacząc stosowane argumenty siłowe:
Podczas wojny zorganizowała kampanię na rzecz włączania kobiet do pracy zawodowej (w celu m.in. umożliwienia mężczyznom walki na froncie). Pomimo uwag, że zajmuje się nieślubnymi dziećmi, otoczyła opieką tzw. 'wojenne dzieci' - sieroty i dzieci samotnych matek. M.in. na Campden Hill w Londynie otworzyła dom adopcyjny, prowadzony metodami Montessori. Mając 57 lat, sama adoptowała czworo dzieci i zamieszkała z nimi w londyńskim Holland Park.
Po uzyskaniu przez kobiety praw wyborczych, które w Wielkiej Brytanii miało miejsce w marcu 1918, zrezygnowała z aktywności politycznej.
Pankhurst zmarła w Londynie w 1928 r.