Jean Fraczon de Brogny (ur. 1342 w Petit-Brogny, zm. 16 lutego 1426 w Rzymie) – francuski duchowny, kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny. Studiował w Annecy, Genewie i Awinionie. W początkowym okresie schizmy popierał obediencję awiniońską. W 1382 został wybrany biskupem Viviers. W 1385 antypapież Klemens VII mianował go kardynałem prezbiterem S. Anastasia, a w 1391 wicekanclerzem Kościoła Rzymskiego. Uczestniczył w konklawe 1394, które wybrało antypapieża Benedykta XIII. W 1398 na krótko opuścił jego obediencję. Archiprezbiter św. Kolegium („awiniońskiego”) w maju 1404, rok później Benedykt XIII mianował go kardynałem biskupem suburbikarnej diecezji Ostia e Velletri. Działał na rzecz zakończenia schizmy. W 1408 ponownie porzucił obediencję awiniońską i wziął udział w Soborze w Pizie, za co został ekskomunikowany przez Benedykta XIII w październiku 1408. Brał udział w soborowym konklawe 1409. Wybrany wówczas Aleksander V potwierdził go na wszystkich zajmowanych stanowiskach. Przewodniczył konklawe 1410 i udzielił sakry biskupiej antypapieżowi Janowi XXIII. Został mianowany przez niego wicekamerlingiem oraz wieczystym administratorem archidiecezji Arles (1410–1423).