Dawid Kahane (; ur. 15 marca 1903 w Grzymałowie, zm. 24 września 1998 w Jerozolimie) – polski rabin, podpułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny rabinów. Odebrał tradycyjne wychowanie religijne. Następnie studiował w Berlinie i Wrocławiu. W latach 1923–1929 – student Uniwersytetu Wiedeńskiego, gdzie uzyskał doktorat z filozofii i w Israelitisch-Theologische Lehranstalt. Działacz syjonistycznej partii Mizrachi we Lwowie. Po powrocie do Polski zamieszkał we Lwowie, był szkolnym nauczycielem religii. Później zajmował stanowisko rabina w Tykocinie, a w latach 1929–1939 w synagodze Ose Tow we Lwowie. Kierował instytutem nauki Tanachu przy Żydowskiej Gminie Wyznaniowej we Lwowie.
Podczas okupacji niemieckiej powołany w skład lwowskiego rabinatu, działał też w wydziale religijnym Judenratu. 23 kwietnia 1943 uciekł z obozu janowskiego we Lwowie. Przez pewien czas ukrywał się w pałacu arcybiskupim metropolity greckokatolickiego Andrzeja Szeptyckiego, a następnie wraz z Kurtem Lewinem, synem zamordowanego w 1941 rabina Jecheskiela Lewina, w klasztorze studytów we Lwowie. Tłumaczył wówczas m.in. Torę na język ukraiński.