Dawny rachunek bieżący był bowiem umową, przez którą strony zobowiązywały się między sobą, że wynikające z czynności handlowych wierzytelności i świadczenia obu stron wpisywane będą na rachunek i że rozliczenie oraz ustalenie nadwyżki (salda) dokonywane będzie tylko co pewien czas, przy czym rozliczenie będzie następować z końcem każdego półrocza kalendarzowego. Konstrukcja ta przypomina współczesny netting.
Zobacz też rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Produkty i usługi bankowe