Ewangelia Barnaby – apokryficzna ewangelia powstała w środowisku muzułmańskim w XIV wieku, najprawdopodobniej napisana przez konwertytę na islam. Najstarszy znany egzemplarz napisany jest językiem starowłoskim, z silnymi naleciałościami dialektu weneckiego. Ten pseudoepigraf jest nazywany „muzułmańską Ewangelią”.
Opis Składająca się z 222 rozdziałów ewangelia przypisana jest Barnabie, który przedstawiony został jako jeden z dwunastu apostołów. Wedle słów prologu spisał ją, aby wyprostować błędy, w które popadł Paweł. Podobnie jak kanoniczne ewangelie opisuje życie Jezusa, przedstawione jednak zgodnie z kanonami islamu: Jezus nie jest bogiem, a tylko kolejnym z proroków, zamiast niego zostaje ukrzyżowany Judasz, zaś Jezus zapowiada nadejście Mahometa. Tekst zawiera anachronizmy, m.in. odniesienie do obchodzenia co 100 lat Roku Jubileuszowego, choć ustanowił go dopiero w 1300 roku papież Bonifacy VIII.