Wiedząc o tym, Pomorzanie pod wodzą księcia Racibora I (lennika Bolesława III Krzywoustego) zaatakowali i zniszczyli okręty Eryka II i Norwegów, a potem złupili duńskie wybrzeża.
Dręczony niepowodzeniami Eryk II musiał zmagać się z silną opozycją wśród swych poddanych, tym bardziej, że wedle duńskich zwyczajów zachowanie króla w czasie pierwszej bitwy morskiej z Pomorzanami (ucieczka z miejsca bitwy) mogło być podstawą prawną do pozbawienia go tronu. Chcąc spacyfikować antykrólewskie nastroje w kraju, wywołane m.in. niszczycielskimi najazdami Pomorzan, Eryk II zwołał wiec (por. ting). Jednak rządy Eryka II były coraz bardziej niepopularne i podczas wiecu, 18 września 1137 król został zamordowany przez jednego z duńskich rycerzy. Po śmierci Eryka II władzę w Danii objął Eryk III Jagnię, po kądzieli wnuk króla Eryka I.
Żoną Eryka II była poślubiona w 1130 wspomniana wyżej Malmfryda (zm. po 1137), księżniczka ruska, córka wielkiego księcia kijowskiego Mścisława (zm. 1132), której pierwszym mężem był król Norwegii Sigurd I Krzyżowiec, z którym rozwiodła się w 1128 z powodu choroby umysłowej Sigurda I. Królewska para nie miała dzieci. Pozamałżeńskim dzieckiem Eryka II i jego nałożnicy imieniem Thunna był Swen III Grade, król Danii w latach 1146–1157.
Bibliografia
Kategoria:Estrydsenidzi Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Władcy Danii Kategoria:Zmarli w 1137