W Dąbrówce Wielkopolskiej niezwykle barwnym elementem stroju drużby był ręcznik ludowy, który nakładano przez ramię i obwiązywano nim pas, wiązano go w taki sposób, aby oba jego końce opadały aż do stóp drużby. Ręcznik ludowy w Wielkopolsce był także ozdobą chaty, przy drzwiach znajdowała się zawsze kropielnica, a pod nią wisiał od dołu bogato haftowany ręcznik. Katarzyna Okoniewska w Figury, kapliczki i krzyże przydrożne na terenie Poznania odnotowała, że na krzyżach zawieszano między innymi ręczniki wierząc, iż poprzez dotyk sacrum można pozbyć się choroby, bólu, złych snów i nieszczęścia. W regionie poznańskim w tradycji ludowej praktykowano zwyczaj zawieszania ręczników lub chust w izbie oraz na drzwiach wejściowych, a także zasłaniania nimi luster w domu w którym znajdowała się trumna ze zmarłym. Do powieszonych tkanin przypinano często wizerunki świętych, wierząc, że w ten sposób dusza zmarłego znajdzie oparcie i „miejsce schronienia” w czymś świętym i spokojnym, aż do momentu wyniesienia ciała z domu.