thumb|250px|Wzgórze katedralne we Fromborku – historyczna i religijna stolica Warmii thumb|250px|Pałac biskupów w Lidzbarku Warmińskim thumb|250px|Jan Fryderyk Endersch, Mapa Świętej Warmii, 1755 thumb|250px|Ignacy Krasicki – biskup warmiński w latach 1767–1795, ostatni zwierzchnik Księstwa Warmińskiego (od 1766 do 1772) Księstwo warmińskie () – istniejące w latach 1466–1772 księstwo kościelne w obrębie Korony Królestwa Polskiego obejmujące terytorium dominium biskupstwa warmińskiego. Księstwo powstało z wcześniejszego dominium warmińskiego istniejącego w obrębie państwa zakonu krzyżackiego. Jego obszar pokrywał się z terenem krainy historycznej Warmia.
Wraz z województwami: pomorskim, malborskim i chełmińskim wchodziło w skład Prus Królewskich Korony Królestwa Polskiego I Rzeczypospolitej.
Władzę zwierzchnią w księstwie sprawowali biskupi warmińscy, którzy będąc zależni bezpośrednio od Stolicy Apostolskiej jako książęta Świętego Cesarstwa Rzymskiego (łac. Sacri Romani Imperii Principes), jako prezydenci senatu Prus Królewskich przewodniczyli obradom sejmów stanów pruskich (sejmików generalnych Prus Królewskich). Biskupi jako książęta warmińscy byli zarazem poddanymi i lennikami królów polskich.