Bajan I – kagan Awarów, twórca potęgi awarskiej w II połowie VI wieku. Pierwsza wzmianka o Bajanie w źródłach bizantyjskich pochodzi z 562 roku. Zdaniem części historyków panował do 602 roku.
Życie Początkowe lata panowania W związku z ekspansją Kaganatu Starotureckiego na zachód, Awarowie emigrowali poza jego zasięg, pojawiając się w 557 roku na przedgórzu Kaukazu. Stamtąd nawiązali stosunki dyplomatyczne z Konstantynopolem prosząc o zgodę na osiedlenie się w granicach Cesarstwa Bizantyjskiego i uznanie ich sprzymierzeńcami cesarza, co dawało także widoki na uzyskiwanie rocznego trybutu. Posłujący do Konstantynopola w tej sprawie Kandich bywa czasami uważany za poprzednika Bajana.
W latach następnych Awarowie, mimo że uznani przez cesarza za sprzymierzeńców prowadzili nad Morzem Czarnym własną, niezależną od Cesarstwa politykę. Wprawdzie najechali w zamian za uzyskany trybut huńskich Barsilów i Sabirów, jednak wkrótce potem rozbili też bułgarskie plemiona Utigurów i Kutigurów, niszcząc korzystną dla Cesarstwa równowagę sił w tym rejonie. Po podbiciu terytorium Kutigurów utworzyli z nimi federację plemienną w skład której weszli też częściowo Utigurowie, Barsilowie i Sabirowie. W 561 roku Bizantyjczycy sprowadzili federację awarsko-kutigurską nad dolny Dunaj dla obrony przed najazdami słowiańskich Sklawinów.