W konsekwencji tego energia elektromagnetyczna wytwarzana przez nadajnik była rozpraszana w szerokim paśmie, przez co zasięg takiego nadajnika wynosił około kilku kilometrów, iskiernik – zasad działania zbliżona do przełącznika sterowanego napięciem. Umieszczany był w obwodzie rezonansowym. Rozładowywał kondensator, antena – metalowy przewodnik, służyła do emisja fal radiowych w przestrzeń. klawisz telegraficzny – służył do włączania i wyłączania nadajnika w celu przekazywania wiadomości alfabetem Morse’a
Nadajnik z iskrą gaszoną Zastosowanie w układzie dwóch sprzężonych indukcyjnie obwodów rezonansowych powodowało generowanie drgań dwóch częstotliwości. Efektem tego było zwiększenie zakłóceń w odbiorze innych radiostacji i nieefektywnym wykorzystaniem mocy nadajnika. Mimo wszystko nadajnik generował dobrej jakości sygnał. Jego widmo było ograniczone przez selektywne obwody. Przebieg sygnału uzyskiwany przy pomocy nadajnika Brauna był podobny do tzw. przebiegu dudnień. Było to spowodowane oddziaływaniem dwóch drgań o zbliżonych częstotliwościach. Zastosowanie iskierników z iskrą gaszoną oraz iskierników obrotowych eliminowało te wady. Konstruktorem iskierników z iskrą gaszoną był Max Wien. Zastąpił jeden iskiernik kilkoma iskiernikami generującymi bardzo krótkie iskry.