Leonard Torwirt (ur. 28 listopada 1912 w Wilnie, zm. 9 listopada 1967 w okolicach Ciechanowa) – polski artysta malarz, konserwator zabytków, scenograf, docent UMK w Toruniu.
Życiorys Syn Wilhelma i Pauliny z Romejków. W latach 1927–1931 uczył się w wileńskiej Szkole Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego kierowanej przez prof. Jerzego Hoppena ze specjalizacją w dziedzinie malarstwa dekoracyjnego. Następnie do 1936 pracował tam jako wykładowca technologii i technik malarskich. Studia malarskie uzupełnił na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w latach 1938–1939. Współpracując m.in. z Bronisławem Jamonttem i Jerzym Hoppenem brał udział w konserwacji i wykonywaniu nowych malowideł na Wileńszczyźnie oraz w ewangelickim kościele garnizonowym w Warszawie. Od 1945 był związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Był twórcą i kierownikiem Katedry Technologii i Technik Malarskich, gdzie uzyskał stanowisko docenta, pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Sztuk Pięknych. Od 1951 współpracował również z Pracowniami Konserwacji Zabytków. W 1955 został współautorem nowoczesnej metody konserwacji szkła witrażowego (wraz z Wiesławem Domasłowskim i Edwardem Kwiatkowskim).