Kulazuch (Koolasuchus) – rodzaj drapieżnego płaza z podgromady labiryntodontów, rzędu temnospondyli, nazwanego na cześć odkrywcy, Lesleya Koola – Koolasuchus znaczy „krokodyl Koola”. Żył we wczesnej kredzie (około 110-106 milionów lat temu) na terenie obecnej Australii, wchodzącej w owym czasie w skład superkontynentu Gondwany i znajdującej się w pobliżu Bieguna Południowego, co rzutowało na jej klimat. Być może żył też na terenie obecnej Antarktydy, która była bezpośrednio połączona z terenem Australii.
Historia odkrycia Odkrycia pary szczęk zwierzęcia dokonano w roku 1989 w pobliżu San Remo w stanie Wiktoria. Pełny wygląd czaszki odtworzono na podstawie skamieniałości innego labiryntodonta o nazwie Siderops. Waga odkrycia była ogromna z powodu panującego wcześniej przekonania, że ostatnie temnospondyle wymarły 100 milionów lat przed czasem występowania kulazucha. Uważa się, że wiązało się to z pojawieniem się konkurencji ze strony fitozaurów, a następnie krokodyli. Kulazuch mógł przetrwać dłużej na terenach, których z powodu niesprzyjającego klimatu nie zamieszkały wspomniane grupy gadów.