Hill twierdził, że został postrzelony, gdy miał ręce podniesione ponad głową. Potwierdził to eksperyment na sali sądowej – dziura w płaszczu była wyżej niż jego rana. Obrona podnosiła, że Hill nie znał Morrisona i nie miał żadnego powodu, aby go zabijać. Obrońcy zwracali uwagę na to, że w tym samym dniu w Salt Lake City zgłosiło się do szpitala czterech innych mężczyzn z ranami postrzałowymiBBC.co.uk, „Joe Hill: Murderer or Martyr?” 19 lutego 2002 r..
Początkowo główni świadkowie, żona Morrisona, Merlin, oraz jego brat, twierdzili z całą stanowczością, że żaden z bandytów nie przypominał Hilla. Niespodziewanie podczas procesu zmienili zeznania, wskazując na Hilla jako na sprawcę napadu. Ława przysięgłych po kilku godzinach ogłosiła wyrok skazujący. Proces stał się najważniejszym wydarzeniem medialnym. Rząd Szwecji i prezydent USA Woodrow Wilson zaapelowali do władz stanu o łaskę dla skazanego.
W czasie procesu apelacyjnego Orrin N. Hilton, prawnik reprezentujący Hilla, stwierdził, że „jedyną rzeczą, jaką państwo ma na Hilla, jest fakt, że jest on członkiem IWW, i dlatego może on być pewny, że zostanie uznany winnym”Ibid.. W sądzie apelacyjnym podtrzymano orzeczenie.
19 listopada 1915 Joe Hill stanął przed plutonem egzekucyjnym.