thumb|Księga Wyjścia z komentarzem Aben Ezry (Neapol 1488)
Aben Ezra, Abraham ben Meir ibn Ezra, hebr. אברהם אבן עזרא lub ראב"ע, znany także jako Abenezra oraz Ibn Ezra (ur. ok. 1092 w Tudeli, zm. 23 stycznia 1167) – żydowski uczony i poeta piszący po hebrajsku. Zajmował się matematyką, astrologią, filozofią i językiem hebrajskim.
Życiorys Aben Ezra urodził się prawdopodobnie w 1093 w Tudeli, która znajdowała się wtedy na północnych rubieżach muzułmańskiej Hiszpanii, przynależąc do emiratu Saragossy (obecnie w hiszpańskiej prowincji Nawarra). Ożenił się w młodym wieku – według przekazu tradycji, z córką innego ważnego uczonego żydowskiego, którym był Juda Ha-Lewi. Miał syna Icchaka, który razem z Ha Lewim podróżował na Bliski Wschód i do Palestyny, a który podczas jednej z podróży pozostał w Bagdadzie, przechodząc na islam; już nigdy nie spotkał się z ojcem – kilka lat później zmarł z powodu choroby. Wydarzenie to wstrząsnęło Aben Ezrą, który opisał je w poemacie, w którym opłakiwał śmierć syna i los ojca pozbawionego podpory na starość.