Wacław Zygmunt Anczyc (ur. 4 lutego 1866 w Warszawie, zm. 27 września 1938 w Krakowie) – drukarz i historyk.
thumb|240px|Grobowiec Anczyców Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława Ludwika i Tekli z Bryniarskich. Był bratem: Władysława (1854–1856), Zofii Tekli po mężu Schmidt (ur. 1856), Władysławy Emilii po mężu Papée (1857–1914), Wandy (1858–1859), Stanisława (1861–1863) i Stanisława (1868–1927). W 1883 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny. Studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia kontynuował w Lipsku i tam zdobywał praktykę w zawodzie drukarza w firmie Poeschel&Trepte. Przygotował rozprawę doktorską pod przewodnictwem Stanisława Smolki pt. Bezkrólewie po śmierci Ludwika Węgierskiego, której ze względu na śmierć ojca nigdy nie obronił. Po 1883 r., gdy umarł mu ojciec, odziedziczył w Krakowie drukarnię i oddał się drukarstwuHistoria rodziny Anczyców na oficjalnej stronie Drukarni Wydawniczej.. W 1900 r. przeniósł swą drukarnię do nowego budynku przy ul. Zwierzynieckiej 2. Za sprawą Wacława Anczyca powstała w Krakowie w 1908 r. obowiązkowa szkoła dla uczniów drukarskich. Kontynuatorem szkoły Anczyca jest istniejąca dziś pod nazwą Zespół Szkół Poligraficzno-Medialnych im. Zenona Klemensiewicza. Od 2008 r. Warsztaty Szkolne ZSPM noszą imię Wacława Anczyca.