za strzelectwo i curling.
Za kadencji Dufferina przebudowano Rideau Hall, oficjalną rezydencję gubernatora generalnego. W 1873 r. dodano tam salę balową. Na należących do Rideau Hall gruntach Dufferin kazał zbudować lodowisko, koszt którego (1 624,95 kanadyjskich dolarów) pokrył z własnej kieszeni. Otwarcie Rideau Hall dla Kanadyjczyków uczyniło z rezydencji gubernatora ważne miejsce życia towarzyskiego Dominium. Dufferin jako drugiej rezydencji używał Cytadeli w Quebecu. Kiedy władze tego miasta rozpoczęły rozbiórkę murów miejskich, interwencja Dufferina doprowadziła to przerwania wyburzania i rozpoczęcia procesu konserwacji murów, które w latach 80. XX w. wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W Quebecu Dufferin położył również kamień węgielny pod budowę Dufferin Terrace, plac widokowy z widokiem na rzekę św. Wawrzyńca.
Popularność jaką lord Dufferin zdobył w Kanadzie odzwierciedla liczba szkół, ulic i budynków publicznych nazwanych jego imieniem. Dufferin jest szczególnie dobrze pamiętany w Manitobie, którą odwiedził wraz z małżonką we wrześniu 1877 r. Jego pomnik stoi przed legislaturą tej prowincji.