Księga dżungli (ang. The Jungle Book) – zbiór opowiadań autorstwa angielskiego pisarza i noblisty Rudyarda Kiplinga, tworzącego w nurcie wiktorianizmu. Opowiadania wchodzące w skład zbioru dotyczą Indii i ich folkloru oraz indyjskich dżungli. Autor, urodzony w Indiach, zdobył niezbędną wiedzę poprzez obserwacje, badania oraz dzięki zasłyszanym opowieściom, jednakże opowiadania powstały, gdy mieszkał w Vermoncie. Ukazały się one w latach 1893 i 1894.
Zawartość zbioru „Księga dżungli” składa się z siedmiu opowiadań (rozdziałów). Opowiadania te są przeplatane pieśniami. Bracia Mowgliego, Łowy węża Kaa, Tygrys! Tygrys!, Biała foka, Rikki-Tikki-Tavi, Toomai, druh słoni, Słudzy Jej Królewskiej Mości
Historia Mowgliego Trzy pierwsze z siedmiu opowiadań „Księgi dżungli” (Bracia Mowgliego, Łowy węża Kaa i Tygrys, tygrys!) opowiadają o losach Mowgliego, chłopca wychowanego przez wilki. Został on odbity tygrysowi, Shere Khanowi, i przyjęty do wilczej gromady. Nauczył się języka zwierząt i praw dżungli. Opiekują się nim przybrani wilczy rodzice oraz pantera Bagheera, która już na początku złożyła za niego okup w postaci byka. Jego nauczycielem jest Baloo, niedźwiedź.