Cheetah został wyposażony w niewielkie powierzchnie aerodynamiczne zamocowane do wlotów powietrza. W ten sposób zwiększono maksymalny kąt natarcia do 30°, a manewr pochylania można było wykonać z prędkością kątową do 23° (na poziomie morza) i 17° (na wysokości 4500 m). Na krawędzi natarcia skrzydła dodano uskok, pełniący także funkcję stałego slotu, który poprawił sterowność samolotu, pozwolił na loty z większymi kątami natarcia, a dzięki temu zwiększył maksymalną masę startową o 700 kg. Uskok zwiększył współczynnik oporów aerodynamicznych co zmniejszyło prędkość maksymalną.
Zmieniono konstrukcję przedniej części kadłuba. Po modernizacji jest ona demontowalnym modułem. Przód kadłuba może być łatwo wymieniony nawet w warunkach polowych. Opracowano dwa takie moduły: R2 – wyposażony w kamery, montowany na samolotach rozpoznawczych, E- z radarem dopplerowskim (prawdopodobnie Elta EL-2001B). Oba zasobniki zawierają także elektronikę układów nawigacyjnych, ostrzegających przed promieniowaniem radarowym i układu IFF.
Samolot wyposażono w instalację do tankowania w locie przy pomocy przewodu elastycznego. Stała sonda została zainstalowana poza kabiną po prawej stronie kadłuba.