Jerzy Tomasz Świderski ps. Lubicz (ur. 21 grudnia 1929 w Warszawie, zm. 22 stycznia 2017) – polski lekarz kardiolog, profesor nauk medycznych, powstaniec warszawski, autor publikacji o tematyce powstańczej i harcerskiej.
Życiorys Urodził się 21 grudnia 1929 w Warszawie w rodzinie doktora medycyny, kapitana Edwarda Świderskiego (1891–1972, ps. „Doktor”) i Marii Świderskiej (1900–1968, ps. „Maniuta”). Jego starszym bratem był Bohdan Świderski (1919–1944, ps. „Zaskroniec”).
Jerzy Świderski jako dziecko trafił do Harcerskiej Szkoły Powszechnej im. Andrzeja i Olgi Małkowskich w Warszawie (ul. Krucza, później Natolińska). Podczas Obrony Warszawy 1939 był gońcem Obrony Przeciwlotniczej. W czasie okupacji niemieckiej służył w tajnym harcerstwie – w Warszawskiej Drużynie Harcerzy im. Tadeusza Rejtana. Pod koniec 1943 roku przeszedł kurs łączności. W tym czasie wstąpił w szeregi Armii Krajowej. Uczestniczył w akcjach „małego sabotażu”. W powstaniu warszawskim był łącznikiem w Plutonie Łączników Kompanii Harcerskiej batalionie „Gustaw” Zgrupowania „Róg”. Podczas walk został ranny.