Z1 – komputer mechaniczny zerowej generacji skonstruowany przez Konrada Zusego w Berlinie w latach 1936–1938. Był to pierwszy programowalny komputer na świecie wykorzystujący binarne liczby zmiennoprzecinkowe. Jednakże ze względu na brak instrukcji warunkowej nie był on kompletną maszyną Turinga.
Komputer, którego budowę ukończono w 1938 roku, został całkowicie zniszczony podczas bombardowania Berlina w grudniu 1943. Z1 będący pierwszym komputerem zbudowanym przez Zusego nosił początkowo nazwę „V1” – skrót od „Versuchmodell 1" (niem. „model eksperymentalny 1"), jednak po II wojnie światowej zmieniono jego nazwę dla odróżnienia od samolotu-pocisku V1.
Architektura thumb|Schemat architektury Z1 Architektura Z1 była zbliżona w ogólnym zarysie do współczesnych komputerów – posiadał wydzieloną jednostkę sterującą, arytmetyczno-logiczną, pamięć oraz urządzenia wejścia-wyjścia. Warto zwrócić uwagę, że spełniał tym samym założenia architektury von Neumanna na kilka lat przed jej ogłoszeniem w 1945 roku. Komputer był programowalny za pomocą taśmy perforowanej.