Operacja ta była dosyć kosztowna obliczeniowo dla bardzo dużych lub bardzo małych liczb, ze względu na dużą liczbę działań do wykonania.

Wyświetlenie liczby (instrukcja Ld) odbywało się za pomocą rzędów zapalających się lampek. Wykorzystywany przy tym algorytm do konwersji systemów był podobny do tego używanego przy wczytywaniu liczb. Na mantysę przeznaczono jednak o jedną pozycję dziesiętną więcej, wobec czego Z1 był w stanie wyświetlać liczby od do .

Historia Pierwotną motywacją dla Konrada Zusego do rozpoczęcia prac nad komputerem były duże ilości mozolnych obliczeń, które musiał wykonywać jako student. W 1936 roku porzucił pracę w zakładach lotniczych Henschel, aby poświęcić się konstrukcji Z1. Prace nad maszyną prowadził w prowizorycznym warsztacie w mieszkaniu swoich rodziców. Oprócz udostępnienia pomieszczenia, wsparli oni także projekt finansowo, będąc, obok siostry Zusego – Lieselotte, jednymi z niewielu sponsorów przedsięwzięcia. Zuse korzystał także z pomocy swoich znajomych – nie tylko w postaci pieniędzy, lecz również udziału w konstrukcji. Szczególnie istotną rolę w stworzeniu Z1 oraz późniejszych maszyn odegrał przyjaciel Zusego, Helmut Schreyer.