W 1848 roku jego trzej bracia emigrują do Stanów Zjednoczonych ze względów politycznych.
Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego na zebraniu 5 grudnia 1839 starał się pozyskać Roberta Remaka na kierownika katedry anatomii patologicznej, patologii ogólnej i semiotyki i w 20 listopada 1850 dziekan wydziału lekarskiego proponował Remakowi tę pozycjęS. Michalak. Robert Remak i jego poznańskie losy. Neuroskop, 4, 95-98, 2002Kish B. Forgotten Leaders in Modern Medicine. Valentin, Gruby, Remak, Auerbach. Transactions of the American Philosophical Society. Vol. 44, Issue 2, pg. 139-317, 1954.. 19 stycznia 1859 został profesorem nadzwyczajnym w Uniwersytecie Berlińskim (extraodinarius).
Studentami Remaka byli m.in. Wilhelm His i Rudolph Albert von Kölliker.
Ożenił się z Feodorą Meyer (1828–1863), córką Eli Joachima Meyera (1780–1849), berlińskiego bankiera, i Betty Abraham (1788–1839)Remak, Robert [w:] Neue deutsche Biographie Bd.: 21, Pütter - Rohlfs, Berlin, 2003 s. 410. Umarł 2 lata po śmierci swojej żony pozostawiając szesnastoletniego syna Ernsta Juliusza Remaka (1849–1912) również lekarza neurologaPearce, J. M. S., Remak, father and son, Lancet, 1996, 347, 1669-1670. Miał też syna Friedricha Remaka ur. 1857.