Remak uważał, że wszystkie komórki tworzą się przez podział i sugerował, że tkanka patologiczna jest także związana z podziałem komórek.
Jako pierwszy wykazał, że w rozwoju embrionalnym powstają trzy listki zarodkowe, a nie cztery, jak postulował Karl Ernst von Baer.
Badał układ wegetatywny człowieka; w 1844 opisał zwój sercowy, dawniej nazywany zwojem Remaka. W 1838 opisał niezmielinizowane włókna nerwowe.
Remak dowiódł, że aksony motoneuronów rdzenia kręgowego przechodzą bezpośrednio do przedniego korzenia i do nerwu odwodowego.
W 1848 Remak odkrył, że w sercu żaby znajdują się grupy nerwówEncyclopedia Britannica, Vascular System, strona 935, wydanie 11, volume 27, New York, 1911.
Grzybica woszczynowa Historia odkrycia grzybicy woszczynowej (tinea favosa, favus) datuje się w 1837 roku, kiedy Remak stwierdził w tarczkach grzybicy woszczynowej nitki podobne do pleśni. Przyjaciel Remaka z Poznania Ksawery Hube (1817-1837) wykorzystał część jego obserwacji w pracy doktorskiej o skrofułachJerzy A. Alkiewicz, On the discovery of Trichophyton Schönleinii (Achorion Schönleinii), Mycopathologia, Volume 33, Number 1 / October, 1967Remak, R., Beiträge zur Kenntnis des organischen Nervensystems. Med. Zeitg. 9: 73, 1840 w tej pracy Remak cytuje wyniki Hube.