Józef Szymański (ur. 13 lutego w 1931 w Wojniczu, zm. 23 października 2011 w Lublinie) – polski historyk, specjalista w zakresie nauk pomocniczych historii.
Życiorys Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. Absolwent historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1957). Stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Warszawskim w 1957 r., tam też habilitował się w 1969 r. Profesor nadzwyczajny od 1980, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1957–1962 zatrudniony w wydawnictwie Towarzystwa Naukowego KUL, 1962–1963 pełnił funkcję starszego asystenta KUL, 1963–1969 adiunkt w Instytucie Historii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 1970–1972 w Instytucie Historii PAN, 1972–1976 docent w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, od 1976 r. ponownie w UMCS, gdzie zajmował następujące stanowiska: w latach 1981–1982 prodziekan Wydziału Humanistycznego, 1982–1984 rektor, 1984–1990 członek Senatu, 1990–1993 dyrektor Instytutu HistoriiD.Gałaszewska-Chilczuk, "Wrogie" Uniwersytety. Polityka państwa komunistycznego wobec Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1944–1969), Warszawa 2013.. W latach 1995–1999 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu.