Wydrzyk długosterny (Stercorarius longicaudus) – gatunek ptaka z rodziny wydrzyków (Stercorariidae).
Występowanie i podgatunki Gniazduje w arktycznych i subarktycznych rejonach Eurazji (od skandynawskich gór do północno-wschodniej Syberii) i Ameryki Północnej. Na zimowiska wędruje już w sierpniu i wrześniu. Zimuje na wodach Subantarktyki i dalej na północ po okolice południowych wybrzeży Ameryki Południowej i zachodnich wybrzeży południowej Afryki.
W Polsce można go sporadycznie zaobserwować podczas przelotów, głównie jesienią. Na terenie kraju i na polskich wodach przybrzeżnych do końca 2023 roku odnotowano 164 stwierdzenia ptaków tego gatunku, łącznie obserwowano 198 osobników.
Wyróżnia się 2 podgatunki: Stercorarius longicaudus longicaudus Vieillot, 1819 – mający lęgi na arktycznych i subarktycznych wybrzeżach Rosji (na wschód do delty rzeki Leny) i w Skandynawii; Stercorarius longicaudus pallescens Løppenthin, 1932 – gnieżdżący się na Grenlandii, w arktycznej i subarktycznej części Ameryki Północnej oraz na wschodniej Syberii (na wschód od delty Leny).
Morfologia thumb|left|Wydrzyk długosterny w locie thumb|left|Dorosły wydrzyk, Spitsbergen Dane liczbowe długość ciała (wraz z wydłużonymi sterówkami): 48–53 cm rozpiętość skrzydeł: 105–117 cm masa ciała: 230–444 g