thumb|250px|Poseł papieża Innocentego IV otrzymuje od niego list (po lewej), a następnie przekazuje go Bajdżu (po prawej) Bajdżu (albo Baczu) (? - zm. ok. 1261) – mongolski wódz i namiestnik północno-zachodniego Iranu.
Pochodził z rodu Besut wchodzącego w skład plemienia Mongołów i był krewnym wodza Czyngis-chana Dżebe. Wziął udział w ataku na Isfahan w roku 1228, a następnie brał udział w walkach na Kaukazie i Bliskim Wschodzie jako zastępca Czormagana, który w roku 1229 został mianowany mongolskim naczelnym dowódcą w tym rejonie przez Ugedeja. Kiedy Czormagan zmarł w roku 1242, Bajdżu zajął jego miejsce, i niemal natychmiast zaatakował Sułtanat Rum, osłabiony po niedawnej rebelii Baby Ishaka. Jeszcze w tym samym roku zdobył Erzurum, a w roku następnym zadał armii sułtana Kaj Chusrau druzgocącą klęskę pod Köse Dağ. Następnie Mongołowie zdobyli i splądrowali Sivas i Kayseri. W wyniku najazdu spustoszony sułtanat Rum stał się lennem Mongołów, i zaczął płacić im trybut.