WZT-3 – wóz zabezpieczenia technicznego, produkcji polskiej, bazujący na podwoziu czołgu T-72/PT-91.
Historia Wraz z pojawieniem się czołgu T-72 w Siłach Zbrojnych PRL pojawiła się potrzeba nowego pojazdu zabezpieczającego działania pododdziałów pancernych i postanowiono skorzystać z podwozia czołgu T-72M produkowanego od 1981 w Bumar-Łabędy. Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej z Sulejówka opracował założenia pojazdu, a Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych w Gliwicach w ramach programu Bizon opracował i wykonał wraz z Bumarem 2 prototypy. Testy i próby wykonano w latach 1986-1988, a po ich zakończeniu WZT-3 wprowadzono na wyposażenie Wojska Polskiego.
Pomiędzy rokiem 1989 a 2003 Wojsko Polskie odebrało tylko 29 sztuk WZT-3, z czego 9 sztuk w wersji WZT-3M (z silnikiem S-12U o mocy 850 KM zamiast standardowego W-46-6). Od 2003 przeprowadzono remonty odebranych WZT-3 i modernizację do wersji WZT-3M.
Użytkownicy Bumar szybko zyskał nowego kontrahenta z Jugosławii, realizującej w tym czasie zamówienie na czołgi M-84A dla Kuwejtu - zamówiono 40 kompletów zestawów i zakupiono prawa licencyjne (jako M-84AI).